این مقدس شمردن و هر حرفی رو تو شعر و ادبیات نزدن برمی گرده به جمله "هنر برای هنر" که اصلا شدنی نیست به نظرم. هنری که فقط خوبی ها رو ببینه و فقط برای زیبایی شناختی هنر باشه کامل نیست. خوبه در کنارش هنر برای درد و مشکل و فکر بشریت هم باشه تا تکامل داشته باشه. (خیلی ادبیاتی شد؟)

# از سری زر زدن های اناری در گروه # من خیلی بلدم